‘Nothing is permanent’ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಕೊನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದು?, ಮನಸ್ಸೆಂಬ folder ನಲ್ಲಿ search ಮಾಡಿದೆ.
ಉಹು, ಸಿಕ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ಎನ್ನುವಸ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು situation ಸಿಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟಿತು. Long ago, ನಾಟ್ so long ago, ನಾನು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗುತ್ತಿದೆನೆ ವಿನಃ, ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನೆಂಟರ ಮನೆಗಂತೂ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಕಾಲ ಬದಲಾಯಿತು. Post graduation ಮುಗಿಸಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ ನೋಡಿ. ಆಡು ಮುಟ್ಟದ ಸೊಪ್ಪಿಲ್ಲ, ನಾನು ಹತ್ತದ ಬಸ್ಸಿಲ್ಲ!. ತಿರುಗಾಟ. ಮೈಸೂರ್-ಬೆಂಗಳೂರು-ಮಂಗಳೂರು-ಸಾಗರ್-ಶಿಮೋಗ. ಒಂದು ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರಕಾರ 2010 ಜನವರಿ 21 ರಿಂದ 31 ರವರೆಗೆ ನಾನು ಸುಮಾರು 2000 km ದೂರ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೆ!. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮಾವ ನಗುತ್ತ ಹೇಳಿದ್ದರು ‘Nothing is permanent, ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ನೋಡು ಕರ್ನಾಟಕ ಪರ್ಯಟನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ’!.
ದಿಟ. Nothing is permanent. Changes are inevitable. ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಾನವ ಮತ್ತಷ್ಟು creative ಆಗುತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಏಕೋ ಯಾವುದು right, ಯಾವುದು wrong ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವಾಗ ಎಡವುತಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು example ಹೇಳ್ತಿನಿ. KitKat chacolate ತಗೊಂಡೆ. ತಿಂದೆ. Wrapper ತಿನ್ನೋಕೆ ಆಗೋಲ್ಲ ನೋಡಿ! ಎಸಿಯೋದೊಂದು ಬಾಕಿ. Public ಪ್ಲೇಸ್. ಎಸೆದರೆ ರೋಡ್ ಮೇಲೆ ಕಸವಾಗುತ್ತೆ. Dust binಗಾಗಿ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದೆ. ಉಹು, ಇಲ್ಲ. Govt ನ ಒಂದು ಸರಿ blame ಮಾಡಿ ಅಲ್ಲೇ ಬಿಸಾಕಿಬಿಡಲೇ? ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲ, ನೋಡಿದರೆ ನನಗೇನು?
ಬ್ಹಹುಶ ಮೊದಲಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಇಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ಯೋಚನೇನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನೀಟಾಗಿ ಬೀಸಾಕಿ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗುತಿದ್ದೆ. But not now. ಒಮ್ಮೆ ಯೋಚಿಸಿ, Light ಗಿಂತ speed ಆಗಿ decide ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು, ನಾವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಸರಿಯೋ - ತಪ್ಪೋ?
ತಪ್ಪು . Dust bin ತಕ್ಷಣ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ , ಪಾಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಹಾಕಿ.ನಾನೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. Thanks to one of my friend, who firmly believes in doing this sort of right things.
Creativity ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರಗಾಲವೇ?. ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಥರ ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಆಗಿ ಇರ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು example ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು. ಬಟ್, ಇಲ್ಲಿರೋದು negative creativity. ಇದು competitive ವರ್ಲ್ಡ್. ಡಾರ್ವಿನ್ ನ ‘survival ಆಫ್ ದಿ fittest’ ಎನ್ನುವುದು ಎಂದಿಗೂ ನಿಜ, ಆಲ್ ಟೈಮ್ truth.
ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತಿದ್ದೆ. Govt ಬಸ್ ಗಿಂತಲೂ 15-20% ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ. ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕಿಂಗ್ ಕೂಡ easy, ಒಂದು ಫೋನ್ ಕಾಲ್ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಬಟ್, ಅವತ್ತು ಬಸ್ ಬಂದಾಗ ಆ ಸೀಟ್ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಬುಕ್ ಮಾಡಿದ್ದು ತಿಳಿಯಿತು. ಇದೆ ತರ situation ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಗಳಿಗೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ, ಟೈಮ್ ಸೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲ. ಮಾರ್ಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಗೇಜು ಇಳಿಸುತ್ತಾ ಗಂಟೆಗಟ್ಲೆ ಟೈಮ್ ವೇಸ್ಟ್ ಮಾಡುವುದು. ಹೀಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಪ್ರಯಾಸವಾಗತೊಡಗಿತು.
Obviously, alternate/better option ಆದ ksrtc ಬಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗತೊಡಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ತರಹ ಎಲ್ಲರೂ Ksrtc ಗೆ ಮೊದಲ priority ಕೊಡಲು ಆರಂಬಿಸಿದರು. ಮೈಸೂರ್ – ಶಿಮೋಗ, ಆಲ್ಮೋಸ್ಟ್ ಎಲ್ಲರೂ ಯೆಲ್ಲಾಪುರ ಬಸ್, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರಾಜಹಂಸ ಬಸ್ಗಳನ್ನೇ ಹತ್ತುತಿದ್ದರು, ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ ಗಳಿಗೆ ಕ್ಯಾರೆ ಅನ್ನುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ಗಳಿಗೆ survival ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ksrtc popularity ಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಟ್ ಹೇಗೆ? “ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರ ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದು ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಅಲ್ಲ.”
Bedbugs. ತಿಗಣೆ. ಮ್ಯಾಚ್ ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ತಿಗನೆಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿ, ಸೀಟ್ ಹುಡುಕುವ ನೆವದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ksrtc ಬಸ್ ಒಳಗೆ ಬಿಡುವುದು. ಇದು ಆಲ್ಮೋಸ್ಟ್ success ಆಗಿತ್ತು. ಪೇಪರ್ನಲ್ಲೂ ಈ bedbugs ಗಳು ksrtc ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದನ್ನ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿಸಲಾಯಿತು. Ksrtc ಬಸ್ನವರು ಅದಕ್ಕೆ chemicals ಏನೋ ಹಾಕಲು ಆರಂಬಿಸಿದರು. ಬಟ್, ಸಮಸ್ಯೆ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಿತು.
ಮೊನ್ನೆ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು, redhand ಆಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ನಿಜ. "Trust no one in this greedy world".
